OSMANLI EREĞLİSİ’NDE KÖMÜRÜN NAKLİ SORUNU VE KAYIKÇI KAVGALARI
OSMANLI
EREĞLİSİ’NDE KÖMÜRÜN NAKLİ SORUNU VE KAYIKÇI KAVGALARI
Burhan
AKBAŞ
Ereğli’de kömür
madenlerinin bulunması ve işletmeye açılması sonrasında çıkarılan kömürlerin
vapurlara nakledilmesi işi Ereğli halkı ve özellikle de Ereğlili kayıkçılar
için çok önemli bir geçim kaynağı olarak ortaya çıkmıştır.
Ancak maden ocağı
sahiplerinden Ragıp Efendi ile oğulları Cemal ve Sabri Beylerin çıkardıkları
kömürleri, kömürün nakli için ayrıca bir ücret ödememek istemeleri nedeniyle yine
kendilerinin sahip oldukları kayıklarla taşımaya başlamışlar, bu durum da
ekonomik olarak kayba uğrayan kayıkçıların tepkilerine ve şikayetlerine sebep olmuştur.
Kayıkçıların konu ile
ilgili şikayetlerinin Kastamonu Mutasarrıflığı’na ulaşması üzerine Kastamonu
Mutasarrıflığı durum hakkında görüş almak üzere konuyu Miladi 24 Mart 1909
tarihinde Şura-yı Devlet’e arz etmiştir.
Şura-yı Devlet konuyu
incelemiş ve Miladi 5 Temmuz 1909 tarihinde konu ile ilgili kararını vermiştir.
Buna göre Ragıp Bey ve oğullarının kendi kayıkları ile kömür taşımaları
engellenmese de kayıkçıların eskiden beri uyguladıkları nöbetleşe taşıma işine
onların da uymalarının sağlanması ve gereğinin yapılması istenmiştir. Ayrıca bu
nöbet sisteminin Karadeniz’in diğer limanları olan İnebolu, Bartın, Sinop,
Ünye, Tirebolu, Ordu, Giresun Limanları’nda da uygulanması kararı verilmiştir.[1]
Yorumlar
Yorum Gönder