OSMANLI EREĞLİSİ’NDE KÖMÜRÜN NAKLİ SORUNU VE KAYIKÇI KAVGALARI

 

OSMANLI EREĞLİSİ’NDE KÖMÜRÜN NAKLİ SORUNU VE KAYIKÇI KAVGALARI

Burhan AKBAŞ

Ereğli’de kömür madenlerinin bulunması ve işletmeye açılması sonrasında çıkarılan kömürlerin vapurlara nakledilmesi işi Ereğli halkı ve özellikle de Ereğlili kayıkçılar için çok önemli bir geçim kaynağı olarak ortaya çıkmıştır.

Ancak maden ocağı sahiplerinden Ragıp Efendi ile oğulları Cemal ve Sabri Beylerin çıkardıkları kömürleri, kömürün nakli için ayrıca bir ücret ödememek istemeleri nedeniyle yine kendilerinin sahip oldukları kayıklarla taşımaya başlamışlar, bu durum da ekonomik olarak kayba uğrayan kayıkçıların  tepkilerine ve şikayetlerine sebep olmuştur.

Kayıkçıların konu ile ilgili şikayetlerinin Kastamonu Mutasarrıflığı’na ulaşması üzerine Kastamonu Mutasarrıflığı durum hakkında görüş almak üzere konuyu Miladi 24 Mart 1909 tarihinde Şura-yı Devlet’e arz etmiştir.

Şura-yı Devlet konuyu incelemiş ve Miladi 5 Temmuz 1909 tarihinde konu ile ilgili kararını vermiştir. Buna göre Ragıp Bey ve oğullarının kendi kayıkları ile kömür taşımaları engellenmese de kayıkçıların eskiden beri uyguladıkları nöbetleşe taşıma işine onların da uymalarının sağlanması ve gereğinin yapılması istenmiştir. Ayrıca bu nöbet sisteminin Karadeniz’in diğer limanları olan İnebolu, Bartın, Sinop, Ünye, Tirebolu, Ordu, Giresun Limanları’nda da uygulanması kararı verilmiştir.[1]



[1]Başkanlık Osmanlı Arşivi, DH.MKT,2871/30,Lef 1-2

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

OSMANLI ALAPLISINDA BİR AFET VE BİR KAHRAMAN: YAZICIZADE ŞÜKRÜ BEY

ALAPLI İSMİNİN MENŞEİ

1893 MALATYA DEPREMİ